امدادهاي غيبي در زندگي بشر - صفحه : 145

اسلام كه جز شعاع وحی هيچ قدرتی ديگر نمی‏تواند چنين بينش نافذی داشته‏ باشد ، ديگر از جهت كمال بی خبری و بی لياقتی مدعيان حراست و نگهبانی‏ اين مقررات . بی خبر از آنچه در جهان اسلام می‏گذرد مثالی ديگر از بی رشديهای خودمان بياورم : يك جامعه زنده از جمله‏ خصوصياتش اينست كه هر ناراحتی كه بر يك عضو وارد آيد ، تمام پيكر آگاه‏ و بلكه بی تاب می‏شود و همدردی می‏كند . جمله معروف رسول اكرم را همه‏ شنيده‏ايم : " « مثل المؤمنين فی تواددهم و تراحمهم كمثل الجسد اذا اشتكی‏ بعض تداعی له سائر اعضاء جسده بالحمی و السهر » " . خاصيت موجود زنده‏ اينست كه اگر دردی عارض عضوی شود همه پيكر با خبر می‏شود و همدردی می‏كند . يك جامعه زنده نيز همينطور است ، يك جامعه زنده از سرگذشت های‏ دردناك اعضاء خودش بی خبر نمی‏ماند همچنانكه بی تفاوت نيز نمی‏ماند ، حداقل با خبر شدن است . در سخنرانيهای " خطابه و منبر " كه به مناسبت ، درباره نماز جمعه‏ بحث كردم روايت معروف حضرت رضا عليه السلام را نقل و تفسير كردم . در آنجا امام می‏فرمايد : " « و انما جعلت الخطبة يوم الجمعة لان الجمعة مشهد عام فاراد ان يكون للامير سبب الی موعظتهم و ترغيبهم فی الطاعة و ترهيبهم من المعصية و توقيفهم علی ما اراد من مصلحة دينهم و دنياهم و يخبرهم بما ورد عليهم من الافاق » . . . " يعنی در روز جمعه از آن جهت‏ خطابه ( به جای دو ركعت