امدادهاي غيبي در زندگي بشر - صفحه : 122

رفت ، نفر سوم رفت و درباره آنها هم رسول خدا همان جمله را تكرار كرد ، گفتند يا رسول الله ابوذر هم رفت ، باز همان جمله را تكرار فرمود . اما ابوذر تخلف نكرده بود ، شترش از حركت مانده بود . ابوذر پياده شد بار و بنه را بدوش گرفت . در اين هوای گرم پياده می‏رفت . بنقطه‏ای از سنگلاخهای راه تبوك رسيد . به جائی رسيد كه لابلای سنگها از بارانی كه قبلا آمده بود آبی جمع شده بود ، آب نسبتا سردی بود ، مشكی همراه خود داشت . آن را پر آب كرد و آب سرد را بدوش كشيد و راه افتاد لشكر اطراق كرده‏ بود يكدفعه چشمشان بيك سياهی افتاد كه از دور می‏آيد . يا رسول الله يك‏ سياهی از دور می‏آيد . فرمود : بايد ابوذر باشد . سياهی نزديك شد و نزديكتر آمد . بله ، ابوذر بود ، اما آن چنان گرما ، و گرسنگی و خستگی بر اين مرد اثر گذاشته بود كه صورت و چهره‏اش سياه و لبهايش مثل دو چوب‏ خشك شده بود . پيغمبر اكرم به چهره‏اش نگاه كرد . ديد از تشنگی دارد هلاك می‏شود . فرمود زود به او آب برسانيد . با صدای ضعيفی گفت : آب‏ همراهم هست . پس چرا ننوشيدی ؟ گفت آب سردی بود ، خواستم بنوشم . فكر كردم خوب است اول حبيبم پيغمبر بنوشد بعد من . مراجعت آن سه نفر ديگر نيز داستان عجيبی به دنبال دارد مسلمين بدون‏ اينكه جنگی رخ دهد برگشتند ، مردم منتظر بودند ببينند پيغمبر اكرم در باره متخلفين چه تصميمی می‏گيرد ؟ يا رسول الله با اين متخلفين چه كنيم ؟ فرمود معاشرت با آنها را تحريم كنيد ، با آنها سخن مگوئيد و هم صحبت‏ نشويد . همينكه مسلمين وارد