امدادهاي غيبي در زندگي بشر - صفحه : 82

بوده‏اند كه در بيابانی بر تشنه‏ای ببارد ، مصداق قول خدا بوده‏اند : " « و نريد ان نمن علی الذين استضعفوا فی الارض و نجعلهم ائمة و نجعلهم الوارثين . »" خداوند بواسطه وجود آنها بر بيچارگان و مظلومان‏ منت نهاد و آنها را برای نجات اين خوار شمرده‏شدگان مبعوث فرمود . علی عليه السلام عصر و زمينه بعثت رسول اكرم را اينطور توصيف می‏فرمايد : " « أرسله علی حين فترش من الرسل و طول هجعة من الأمم و انتقاض من‏ المبرم و انتشار من الامور و تلظ من الحروب و الدنيا كاسفة النور ظاهرش الغرور علی حين اصفرار من ورقها و اياس من ثمرها » " يعنی خداوند او را در دوره‏ای مبعوث فرمود كه فترت و فاصله‏ای در آمدن پيامبران رخ داده بود ، ملتها در خوابی گران و طولانی فرو رفته بودند ، كارها پراكنده ، تنور جنگها داغ بود . جهان را تاريكی فرا گرفته و غرور و فريب در آن نمايان‏ بود . برگ درخت بشريت بسوی زردی گرائيده اميدی به ميوه اين درخت‏ نمی‏رفت . پيامبران معمولا در مواقعی ظهور كرده‏اند كه بشريت و لااقل محيط اجتماعی‏ ظهور آنها در يك پرتگاه خطرناكی قرار داشته و آنها سبب نجات و اصلاح‏ اجتماع خود شده‏اند . قرآن كريم خطاب بمردم عصر رسول اكرم چنين می‏فرمايد : " « و كنتم علی شفا حفرش من النار فأنقذكم منها »" شما در پرتگاه‏ سقوط در آتش بوديد كه خداوند ( بوسيله رسول مكرم ) شما را از آن نجات‏ داد . می‏گويند : " عند انتهاء الشدش تكون الفرج " . شدت كه