امدادهاي غيبي در زندگي بشر - صفحه : 88

به آنها حق بدهيم كه بدبين باشند . چرا بدبين نباشند ؟ در دنيائی كه‏ سرنوشتش بستگی پيدا كرده به دگمه‏ای كه انسانی فشار دهد و پشت سرش‏ وسائل مخرب كه قدرت آنها را خدا ميداند بكار بيفتد ، در دنيائی كه‏ براستی بر روی انباری از باروت قرار گرفته و جرقه‏ای كافی است كه يك‏ حريق جهانی بوجود بياورد ، چه جای خوشبينی به آينده است ؟ راسل در كتاب اميدهای نو ميگويد : " زمان حاضر زمانی است كه در آن حس حيرت توأم با ضعف و ناتوانی‏ همه را فرا گرفته است . می‏بينيم بطرف جنگی پيش می‏رويم كه تقريبا هيچكس خواهان آن نيست . جنگی كه همه می‏دانيم قسمت اعظم نوع بشر را بديار نيستی خواهد فرستاد . و با وجود اين مانند خرگوشی كه در برابر مار افسون شده باشد خيره خيره بخطر نگاه می‏كنيم بدون آنكه بدانيم برای‏ جلوگيری از آن چه بايد كرد ؟ در همه جا داستان‏های مخوف از بمب اتمی و هيدروژنی و شهرهای با خاك‏ يكسان شده و خيل قشون روس ( 1 ) و قحطی و سبعيت و درنده خوئی برای‏ يكديگر

پاورقی : 1 - در زمانی كه كتاب اميدهای نو نوشته ميشد ، غرب از روس وحشت‏ داشت ، اما اكنون عامل چين بميان آمده و هر دو از آن ميترسند ، مثل‏ معروفی است در خراسان : ( ديوانه بجه كه مست آمد ) .