:: DownloadBook.ORG ::

مخالفت با اسلام و شعاير مذهبى (1)
پس از آنكه مستقر شد حكومتش ، شروع كرد به مخالفت با اسلام و روحانيين به طورى كه مجالس روضه ما هيچ امكان نداشت كه منعقد بشود، اگر بعضى مجالس مى خواست منعقد بشود قبل از اذان صبح منعقد مى شد كه اول اذان تمام بشود. مامورين دور مى گرديدند براى اينكه نگذارند مجالسى باشد.(217)
مخالفت با اسلام و شعاير مذهبى (2)
همين آدمى كه اينطور مجلس روضه داشت ، همآنطور سينه زن و ارتش ‍ مى آمد به سينه زنى ( كه من خودم دسته هاى ارتش را هم ديدم ). همين آدم شروع كرد به ضد او عمل كردن ، تا قبل از اينكه قدرت پيدا بكند، خواست براى بازى دادن مردم آنطور امور را انجام داد، وقتى كه قدرت پيدا كرد درست بر ضد آن كارهائى كه كرده بود شروع كرد به فعاليت ، من جمله همين آدمى كه اين دستگاه روضه را داشت همچو قدغن كرد دستگاه خطابه و وعظ و روضه و همه اينها را، كه در تمام ايران شايد يك مجلس ‍ علنى نبود، اگر بود در خفا، در بعضى شهرها در خفا و به صورت هاى مختلف و با اسم هاى مختلف .(218)
مخالفت با اسلام و شعاير مذهبى (3)
از زمانى كه رضاخان آمد، جز يك چند صباحى كه مى خواست بازى بدهد مردم را و اظهار ديانت كرد و اظهار چه كرد، از همان زمان عمده نظرش را دوخت روى روحانيت كه اينها را از بين ببرد با هر بهانه اى توانست او مى ديد كه مجالس روضه هايى كه بر پا مى شود و در تمام ايران است در تمام ده و قصبه و شهر و بيرون شهرها، اين مجالس پربركت هست و از اين مجالس پربركت ممكن است كه اشخاصى پيدا شوند و گروه هايى پيدا بشوند كه جلوگيرى از اين استفاده هاى غير مشروع را بكنند. اين مجالس را اگر هر كدام شماها يادتان نيست ، اكثرا شايد آقا( اشاره به يك پيرمرد روحانى ) يادشان باشد، اين مجالس را قدغن كردند در سرتاسر ايران ، ديگر ما مجلس روضه نداشتيم در يك موقعى كه اينطور بود، هيچى نداشتيم ، سرتاسر مملكت را اينها كنترل مى كردند مامورينشان ، كه مبادا يك صدايى يك جا بلند بشود، روضه اى دريك جايى باشد و از آن طرف فشار به اينها براى اينكه عمامه ها را برداريد و عمامه ها را برداشتند.(219)
مخالفت با اسلام و شعاير مذهبى (4)
پايش محكم شد آنوقت آن صورت ديگرش را نشان داد، تمام مجالس ‍ روضه و وعظ و خطابه را در تمام سطح ايران قدغن كرد. در قم مجلس ‍ اينطورى بود كه آقاى صدوقى (220) يك مجلس داشتند قبل از اذان صبح شروع مى شد، اوايل اذان تمام بود، آن هم چند نفر و احتمال مى دهم كه آن را هم آمدند جلويش را گرفتند. تمام چيزهايى كه مربوط به ديانت بود شروع كرد آنها را يكى يكى جلويش را گرفت ، شروع كرد با شدت با روحانيت عمل كرد به طورى كه من در مدرسه فيضيه آنوقت يك درسى مى گفتم ، يك عده چند نفرى بودند، يك روز كه رفتم يك نفر بود اين شخص گفت كه اين آقايان همه فرار كردند رفتند به باغات . طلبه هاى مدرسه هم قبل از آفتاب آنطور كه مى گفتند فرار مى كردند به باغات رفتند و آخر شب آنوقت ها مى آمدند و بنابراين بود كه اين لباس بكلى خلع بشود و آنها اين جبهه را در زمان او محكم جلوگيرى كردند.(221)
مخالفت با اسلام و شعاير مذهبى (5)
تمام روضه ها را سرتاسر مملكت قدغن كرد و بر معممين آن كرد كه نمى توانست يك نفر معمم ظاهر بشود توى خيابان ، بعضى از محترمين معممين كه نمى خواهم اسمش را ببرم ، بردند در كلانترى و همانجا با چاقو عبا و قبايش را بريدند به شكل اينكه كت و شلوار بايد باشد و رهايش كردند و معممين را قدغن كرده بودند كه شوفرها هم سوارشان كردند.(222)
مخالفت با اسلام و شعاير مذهبى (6)
حكومتش كه مستقر شد، شروع كرد به آن چيزهائى كه به او، حالا يا تعليم شده بود يا خودش مثلا مى خواست ، تعليم شده بود، يك مقداريش هم از آتاتورك (223) گرفت ، با حربه الحاد خودش پيش آمد و اول چيزى را كه در نظر گرفت اين بود كه آثار اسلام را در ايران از بين ببرد، آثار اسلام را چطور بايد از بين ببرد يكى اينكه اينى كه همه ملت به آن توجه دارند اين را ببرد از دست ، از دستشان بگيرد، اين مجالسى كه مجالس روضه سيدالشهداء بود كه پيش ملت آنقدر اهميت دارد و آنقدر مربى هست و آنقدر تربيت كرده است مردم را، اين را دستشان بگيرد تمام روضه هاى ايران را قدغن كرد، در هيچ جاى ايران يك كسى نمى توانست يك روضه اى كه چند نفر محدود حتى باشند نمى توانستند كه يك چنين مجلسى درست كنند.(224)
مخالفت با اسلام و شعاير مذهبى (7)
وقتى كه جاى پايش محكم شد هدف اول و آن چيزى كه در راس برنامه اى بود كه براى او تنظيم كرده بودند تضعيف روحانيت بود . شروع شد برنامه به تضعيف اين قشر. برنامه اين بود كه اين قشر در بين ملت حيثيت خودش را از دست بدهد تا اينكه بتوانند آن كارهائى كه مى خواهند انجام بدهند. روزنامه نويس هاى آن وقت و رسانه هاى گروهى آن وقت و قلمداران آن وقت مجهز شدند و همه به ضد روحانيت مشغول كار شدند. طورى كردند كه روحانيت را منزوى كردند و حتى در ماشين ها و تاكسى ها سوار نمى كردند اينها را. تبليغات به طورى دامنه دار بود كه جوان هاى ما را حتى جوان هاى متدين را منحرف كردند. اول ، هدف روحانيت بود . اين مدرسه فيضيه را كه ملاحظه مى كنيد كه آن وقت شايد ششصد، هفتصد نفر طلبه در خود مدرسه فيضيه ساكن بود، روز نمى توانستند در مدرسه باشند، فرار مى كردند به باغات شهر و آخرهاى شب مى آمدند براى اينكه مامورها دنبال اين بودند كه اينها را بگيرند و ببرند و عمامه هاشان را بردارند. علماى تهران را تعقيب مى كردند و بعضى از اشخاص ‍ موجه از علما را در كلانترى مى بردند و همانجا لباسشان را مى بريدند كه بلند نباشد، لباس روحانى نباشد، همانجا قيچى مى كردند.(225)
مخالفت با اسلام و شعاير مذهبى (8)
ماموريت رضاخان براى محو آثار شريعت در سراسر ايران با فشار و اختناق و قلدرى و خلف خطرناكتر از خودش در محو همان آثار به شكل نوين آن كه با تاييد خداوند متعال و ادعيه حضرت ولى الله اعظم ارواحنالمقدمه الفداء، و كوشش و جديت و جانبازى زن و مرد و كوچك و بزرگ اين ملت از شر حكومت طاغوتى وابسته به آمريكا و از شر غرب زدگان و شرق زدگان تا حدى رهانيده شد.(226)
ظلم و تعدى نسبت و طلاب و حوزه ها (1)
در زمان رضاخان كه اكثر شما يا هيچ يك از شما يادتان نيست ، در زمان رضاخان اول هدفى كه بعد از قدرتمندى داشت اول هدف به زمين زدن روحانيون بود، هدف اولش بود، مدرسه ها را از بين برد، روحانيون را لباس هاشان را كند، گرفتند بعضى از روحانيون محترم را، در خيابان بردند در آن محالى كه داشتند در كلانترى ها، و مى بردند نه اينكه مى گفتند برو لباست را عوض كن ، همانجا عبا و قبا را وسطش را پاره مى كردند ميريختند دور كه اين يك كت و شلوار مثلا بشود. اينطور رفتار كردند و اين دستور بود.(227)
ظلم و تعدى نسبت و طلاب و حوزه ها (2)
ببينيم كه در آنوقتى كه قدرت دستش آمد با كى و با چه گروهى مخالفتش ‍ زياد بود و با چه طرح هائى مخالفتش زياد. اين را بسيارى البته يادشان است كه شروع كرد مخالفت با روحانيون با اسم اينكه مى خواهيم اصلاح بكنيم ، چه بكنيم ، مجلسى در جاهاى ديگر و در مدرسه فيضيه كه ما شاهدش بوديم مجلس امتحان درست كردند و اشخاصى كه مال خودشان بود مى آمد آنجا براى امتحان و اينها به خيال اينكه به ، تبليغاتشان اين بود كه ما مى خواهيم اين اشخاصى كه صحيح اندو اهل علم صحيح هستند، از آنهائى كه نه ، لياقت اين لباس را ندارند،خواهيم تميز بدهيم . حتى بعضى از آقايان محترم قم هم اين معنا را باور كرده بودند خدا رحمت كند مرحوم آقاى فيض (228) را، به من فرمودند كه ، در مدرسه فيضيه ، كه خوب ، اين كه بدكارى نيست كه اينها بيايند خوب ها را از بدها جدا كنند. من به ايشان عرض كردم كه بله ، اينها مى خواهند خوب ها را از بدها جدا كنند كه خوب ها را از بين ببرند، نه بدها را. و همين طور هم شد. ابتدا براى اين معنا آمدند و چه تلخى ها بر ماها گذشت از اين امتحان و از اين بساط.(229)
ظلم و تعدى نسبت و طلاب و حوزه ها (3)
شروع كردند به اينكه بايد ملت لباس واحد داشته باشد و عمامه ها را از سرها برداشتند و آنقدر خرابكارى كه كردند كه روى تاريخ را سياه كردند. و البته اينها يك مسائل طولانى است كه شايد در تاريخ ، حالا كه ميتوانند بنويسند.(230)
ظلم و تعدى نسبت و طلاب و حوزه ها (4)
در آنوقت يكى از حرف ها كه هى رايج بود مى گفتند: ملت گريه ، براى اينكه مجالس روضه را از دستشان بگيرند. اينكه همه مجالس روضه را آنوقت تعطيل كردند، آن هم به دست كسى كه خودش در مجالس روضه مى رفت و آن بازى ها را در مى آورد، قضيه مجلس روضه بود يا از مجلس ‍ روضه آنها يك چيز ديگر مى فهميدند و آن را مى خواستند از بين ببرند؟ قضيه عمامه و كلاه بود يا از عمامه يك چيز ديگرى آنها مى فهميدند و روى آن ميزان عمامه را با آن مخالفت مى كردند؟ آنها فهميده بودند كه از اين عمامه يك كارى مى آيد كه نمى گذارد اينها آنى را كه مى خواهند عمل كنند و از اين مجالس عزادارى يك كارى مى آيد كه نمى گذارد اينها كارهايشان را انجام بدهند.(231)
ظلم و تعدى نسبت و طلاب و حوزه ها (5)
در آن روزهايى كه در زمان رضاخان پهلوى و فشار طاقت فرسا براى تغيير لباس بود و روحانيون و حوزه ها در تب و تاب به سر مى بردند كه خداوند رحمان نياورد چنين روزهايى براى حوزه هاى دينى شيخ نسبتا وارسته اى را نزديك دكان نانوايى كه قطعه نانى را خالى مى خورد ديدم كه گفت : به من گفتند عمامه را بردار، من نيز برداشتم و دادم به ديگرى كه دو تا پيراهن براى خودش بدوزد، الان هم نانم را خوردم و سير شدم ، تا شب هم خدا بزرگ است .(232) (233)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (1)
در اين بيست سال كه به درست دوره اختناق ايران و دين (به ) شمار مى رفت همه ديديد و ديديم كه بالاتر هدف رضاخان علما بودند و آنقدر كه او با آنها بد بود با ديگران نبود چون مى دانست اگر گلوى اينها را با سختى فشار ندهد و زبان آنها را در هر گوشه با زور و سرنيزه نبندد تنها كسى كه با مقاصد مسموم او طرفيت كند و با رويه هايى كه مى خواست بر خلاف نفع مملكت و صلاح دين اتخاذ كند مخالفت نمايد آنها هستند و زمامداران آن روز يا نوكرهاى خاص او بودند و با مقاصد او همراه بودند و يا ضعيف النفس و ترسو بودند و با يك هو، از ميدان در مى رفتند. او با مرحوم مدرس روزگارى گذراند و تماس خصوصى داشت و فهميد كه با هيچ چيز نمى توان او را قانع كرد؛ نه با تطميع و نه با تهديد و نه با قوه منطق ، از او حال علماى ديگر را سنجيد و تكليف خود را براى اجرا كردن نقشه هاى اربابهاى خود فهميد با همه فشارها و شكنجه ها و اهانتها كه بخصوص ملاها در آن روزهاى اختناق ايران توجه پيدا كرد، به نوبه خود چند مرتبه براى دفع فسادهايى كه از آنها خصوصى از منابع صحيح اطلاع داشتند قيام و نهضت كردند از اصفهان و تبريز و مشهد، ولى سستى مردم كه قوه اجراى مقاصد مدبرانه علما هستند اقدامات آنها را عقيم كرد. ملاها از همان روزهاى اول ، تصدى رضاخان را برخلاف مصالح كشور تشخيص دادند و تا توانستند عمومى و وقتى نشد مخفيانه و خصوصى فسادهاى خانمانسوز او را به مردم گوشزد كردند، ولى تبليغات آن دسته به توسط روزنامه هاى آن روز كه ننگ ايران بودند و امروز نيز بعضى از آنها بازيگر مى دانند آنها را از نظر مردم ساقط كرد (تا آنجا) كه آنها را سوار اتومبيل نمى كردند و هر عيبى اتومبيل مى كرد از قدم آخوند مى دانستند. من خود ديدم كه در بين راه بنزين تمام شد، شوفر گفت از نحوست اين آخوند است . من چون سيد بودم مورد اعتراض ‍ نشدم .بيچاره ملاها ساقط شدند و ميدان براى بازيگران عصر طلايى باز شد و سياهروزيهايى ديديد كه صفحه تاريخ را تاريك و ننگين كرد.
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (2)
از خطاهايى كه در اين دوره هاى سياه در اين مملكت شد يكى كه از همه بالاتر بود سلب نفوذ روحانيت بود كه از براى مملكت از همه بدتر بود؛ زيرا دل توده از دولت به واسطه فشارها و بى عدالتيها رنجيده است و دولت با دل جريحه دار مردم نمى تواند از مملكت خود دفاع كند لكن اگر نفوذ روحانيت بود مردم مانند صدر اول اسلام وارد عمل مى شدند و مملكت با دست واحد و قوه روحانى و دل گرم از خود دفاع مى كرد يا ديگران را به رنگ خود در مى آورد. اين يكى از خطاهاى دولت بود و هست و تا بيدار شوند كارشان تمام شده ، خطاى ديگر آنها بدبين كردن توده جوان را به روحانيين بود كه دولت با تمام قوا كوشش در آن كرد كه به واسطه آن تفكيك قوه روحيه و ماديه از يكديگر گرديد و زيانهاى كمرشكن به كشور وارد شد از دست دادن اين قوه معنوى و مادى ، كار مملكت را به عقب انداخته و تا اين دو قوه را برنگردانيم به همين حال هستيم . ما نمى توانيم باور كنيم كه اين اساس از مغز خشك خود رضاخان بود، زيرا كه اين يك شالوده متفكرانه بود كه بى دستور مدبرانه ديگران انجام نمى گرفت و اكنون هم پيروى از آن نقشه كمك به خرابى مملكت است .
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (3)
اينها هم مثل ساير طبقات خوب و بد دارند و بدهاى آنها از همه بدها فساد و ضررشان بيشتر است . چنانچه خوبيهاى آنها از تمام طبقات بيشتر و بالاتر است لكن اصلاح آنها را امثال رضاخان كه نمى دانست روحانى را با (هاء هوز) مى نويسند يا با (حاءحطى ) نبايد بكند. كسى كه گفته معارف آن روز سرباز دزد هم خيلى ننگين تر بود لكن او فهم صلاح و فساد نداشت و فشارهاى او به روحانيين براى اصلاح نبود. او مى خواست ريشه را از بيخ بكند لكن به قول شما نتيجه معكوس شد.
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (4)
زمان آن مرد خدانشناس ، چه تبليغاتى برضد روحانيت كردند كه روحانيت را به هيچ جا راه نمى دادند مرديكه گفته بود كه من دو طايفه را سوار اتومبيل نمى كنم ، قرار با خدا گذاشتم ، يكى آخوند، يكى فاحشه اينطور درست كرده بودند چرا؟ براى اينكه از آخوند مى ترسيدند يك آخوند توى مجلس بود پدرش را در مى آورد، يك مدرس كه در مجلس ‍ بود مكرر شكست داد، آخر گرفتند او را كشتند.(234) تبليغات عليه اسلام و روحانيت (5)
در زمان رضاخان (اگر چنانچه كسى يادش باشد، آقايان هر كدام يادشان باشد) همچو روحانيت را كوبيدند كه ديگر نه خطيبى براى ما گذاشتند، نه امام جماعتى ، تمام را كوبيدند، نه مجلس خطابه اى براى ما ماند و در بين ملت آنطور اينها را ذليل كردند كه حتى شوفرها، ملاها را به اتومبيل ها گاهى نمى نشانيمت ، مى گفتند نمى نشانيمت در اتومبيل . ملا را نمى نشاندند در اتومبيل ، تضعيف كردند روحانيت را از يك طرف ، از يك طرف اختلاف بين احزاب درست كردند و اين هم يك راه اختلافى شد كه اينها به سر هم زدند و اين هم يك بساطى شد.(235)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (6)
در زمان رضاخان آخوند را طورى كرده بودند كه مردم سوار اتومبيل نمى كردند. يكى از دوستان من گفت كه من در عراق مى خواستم سوار اتومبيل بشوم شوفر گفت كه ما دو طايفه را بنا داريم كه سوار اتومبيل نكنيم ، يكى فواحش را و يك آخوند را اينها با ما اينطور كردند براى اينكه رضا شاه مى ديد كه آخوند است كه ،... مدرس است كه جلوى او ايستاده است . او مى ديد كه مدرس جلوى او ايستاد و فرياد مى زد كه زنده باد خودم ، مرده باد رضاخان ، در آنوقتى كه قدرت داشت رضاخان . اينها اينطور كردند با ما و با شما، همه را از هم جدا كردند.(236)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (7)
سابقا يك مطلبى بود كه علمى بود كه اگر اجتماع كنند مردم با هم ، اگر يك ملتى با هم مجتمع بشود، نمى شود جلويشان را بگيرند. روى آن مساله علمى اى كه داشتند آنها و ديد سياسى كه داشتند، نمى گذاشتند اقشار با هم نزديك بشوند. ماها را از دانشگاهى ها همچو دور كردند كه ماها آنها را تكفير مى كرديم ، آنها ما را تحميق مى كردند. آنها مى گفتنداين دسته - عرض مى كنم كه - عمال دربار هستند، آخوند يعنى دربارى ، آخوند يعنى انگليسى . من خودم با آقاى حائرى (237) و آن آقاى حائرى ( اشاره به يكى از حضار) در زمان رضاشاه ظاهرا توى اتومبيل نشسته بوديم ، اتومبيل هاى بزرگ ، چند نفر هم از طرف هاى آن طرف شهرمى آمديم تهران ، آن چند نفر يكى شان شروع كرد صحبت كردن ، گفت كه من حالا سال هاى طولانى بود كه اين هيكل ها را نمى ديدم ، اينها را انگليس ها آورده انددر ايران ( ظاهرا گفت ) يا در نجف ، انگليس ها آورده اندبراى اينكه نگذارند كار ماها درست بشود، اينها عمال انگليس هستند. مادامى كه ما سوار بوديم اينها اين حرف ها را شروع كردند زدن و گفتن به اينكه اينها چطورند. اينها وضعشان اين بود، تبليغاتى كردند به اينكه هر معمم و آخوندى دربارى است . اصل دين را، اينها دين را آن كه بجا آورده براى افيون است دين . اينها، قدرتمندها دين ها را ايجاد كرده اند و دينى را كه اينها ايجاد كردند قدرتمندها بودند براى اينكه مردم را خواب بكنند و آنها قدرت خودشان را اعمال بكنند كه مبادا توده ها بر ضد قدرتمندها چيز بشوند، اينها با وعده بهشت و با وعده اينطور چيزها مردم را آرام ميكنند، لالائى مى گويند براى مردم ، مردم را بيهوش مى كنند و قدرتمندها مردم را مى چاپند، در صورتى كه اگر هر منصفى به تاريخ انبيا مراجعه كند، مى بيند كه انبيا بودند كه توده ها را بيدار مى كردند بر ضد دولت ها.(238)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (8)
اينها با هر احتمالى يك سدى درست ميكردند كه جلوى آن متحمل را بگيرند احتمال ميدادند كه روحانيون از مقاصد آنها جلوگيرى مى كنند، رضا خان را واداشتند به اينكه با روحانيون بجنگد. همان طور كه ديديد، يعنى شايد شما اكثرا يادتان نباشد ولكن من يادم است و پيرمردها يادشان است ، ديديد كه با روحانيون چه كردند به طورى كه در همين مدرسه فيضيه نمى توانستند طلبه ها توى حجره هاى خودشان روز بمانند. آنها مجبور بودند كه قبل از آفتاب بروند به باغات و آخر شب برگردند براى اينكه اگر در مدرسه بودند، مى آمدند پاسبان ها مى ريختند مدرسه وبردند آنها را و خلع لباس مى كردند، حبس مى كردند و چه مى كردند و با بزرگان ، از روحانيون هم مخالفت هاى زياد شده ، گرفتاريهاى زياد آنها داشتند به حبس عده اى رفتند، بعضى را كشتند روى همين احتمال كه روحانيون يك سدى باشند در مقابل اجانب ، عشاير هم يك سد ديگرى بود كه اينها خيال اين را مى كردند عشاير اگر در ايران باشند( همين طور هم بود) قدرت عشاير باشد، از باب اينكه اينها توجه به اسلام دارند ممكن است كه جلوى مقاصد آنها را بگيرند. از اين جهت عشاير را يكى پس ديگرى خلع سلاح كردند و از محل خودشان بيرون كردند و به قول خودشان تخته قاپو كردند و اين مسائلى كه براى همه عشاير پيش آوردند و هر چه توانستند اين ذخاير ملت ما را، اين ذخاير انسانى را، هر چه توانستند اين ذخاير را چپاول كردند، از بين بردند. مى ديدند كه مجالس ، مجالسى كه در ايران تشكيل مى شود، مجالس وعظ و خطابه و مجالس ‍ روضه احتمال داشت كه براى اينها ضرر داشته باشد، جلوى آن را گرفتند. ما ديديم كه در تمام ايران ديگر مجلس روضه اى يك وقت نبود. و در قم بعضى از آقايان ، آقاى صدوقى يزدى مجلس روضه اى قبل از اذان صبح داشت كه اول اذان ديگر تمام شده باشد. مجالس را بكلى از بين بردند، مساجد و ائمه مساجد و مراجع و هر چه بود، اينها از بين بردند يعنى نگذاشتند ديگر اين قوه فعاله قوه داشته باشد و مع الاسف آن روز ملت راهم جورى بار آوردند، تبليغاتشان طورى در ملت تاثير كرد كه ملت هم بسيارى از آنها، البته نه همه ، بسيارى از قشرهاى ملت هم مخالف شدند با روحانيت .(239)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (9)
من خاطره دارم از اين ، دو خاطره خودم دارم يعنى يكى را دوست من ، خدا رحمت كند مرحوم حاج شيخ عباس تهرانى (240) نقل كرد كه من در اراك بودم و از آنجا مى خواستم بيايم به قم ، رفتم اتومبيل بگيرم شوفر گفت كه ما به دو طايفه بنا گذاشتيم كه سوار اتومبيل نكنيم ، يكى فواحش ، يكى معممين . اين در زمان آن خبيث اول بود كه با روحانيون اينطور كرد، تبليغاتش اينطور و عمالش اينطور كردند. يكى هم خود من در اتومبيل ، در يك اتومبيلى كه جمعيت در آن بود نشسته بوديم بنزين تمام شد بين راه ، من سيد بودم ، يك شيخى هم همراهم بود، شوفر برگشت گفت كه اين از اثر اينكه اين شيخ را سوار كرده بوديم بنزين تمام شده ، تمام شدن بنزين را اثر نحوست يك روحانى مى دانست . اينطور بود آقا، شما خيال نكنيد كه ، شما برادرهاى اهل سنت ما هم مبتلا بوديد، ما هم مبتلا بوديم . در شهرها، در دهات ، در قصبات ، اطلاعاتى كه گفتنى نيست .(241)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (10)
مساجد ما، مدارس ما، حوزه هاى علمى ما، تمام اينها تحت نفوذ اينها بود و اينها نمى گذاشتند كه ما به كار خودمان ادامه بدهيم . من در همين مدرسه فيضيه كه حوزه اى آنوقت داشتم مثلا همين قدرها(242) ، يك روز آمدم ديدم يك نفر هست ، گفتم كه چه شده ؟ گفت همه اين طلبه ها قبل از آفتاب از ترس پاسبان ها فرار كرده اند توى باغات ، صبح كه مى شد قبل ازآفتاب اين طلبه هاى اهل علم بايد فراركنند بروند در باغات و شب برگردند توى حجره هايشان ، آخر شب كه برگردند توى حجره هايشان ، شما نمى دانيد كه به ما چه گذشت در اين زمانها - ما نمى توانيم - من در مدرسه دارالشفا(243) حجره داشتم رفقاى مايك عده اى بودند و آنجا مجتمع مى شدند و مى نشستند و درد دل مى كردند، چند روز كه اين اجتماع بود يك شخصى آمد( كه خدا از او بگذر) آمد نشست اينجا و گفت كه خوب است كه اينجااجتماع نكنيد كه چطور و فلان . با ملايمت گفت ، رفقا هم با شوخى با او صحبت كردند و رفت . فردا يك نفر كارآگاه آمد ايستاد دم در، گفت كه آقايان اينجا نبايد باشند اگر باشند چه خواهد شد. كه از فردا ما نتوانستيم ، چند نفر، جمعيت هفت ، هشت نفر بود اجتماع نبود ما نتوانستيم اين پنچ شش نفر، هفت هشت نفرى كه بوديم در مدرسه دارالشفا در آن حجره بمانيم صبح كه مى شد يواش مى رفتيم در منزل يكى از آقايان آنجا يا مثلا دوره آنجا مجتمع مى شديم و با هم درد دل مى كرديم .(244)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (11)
ما در پنجاه و چند سال اخير دردهايى كشيديم ، ملت ما رنج هايى كشيده است كه تاريخ سراغ ندارد. من از اول كودتاى رضاخان شاهد مسائل بودم و شايد بين شما كمى باشند كه آن زمان را ياد داشته باشند. من رنج هايى كه به اين ملت از دست ناپاك اين مرد وارد شد و اهانت هايى كه به مقدسات ملت و اسلام وارد شد و ظلم هايى كه كه بخصوص به بانوان محترمه ما وارد شد همه را شاهد بودم ، مى ديدم . شاهد بودم كه با روحانيون چه كردند، شاهد بودم كه دو روحانى بزرگ آذربايجان را، مرحوم حاج مير صادق آقا(245) و مرحوم انگجى (246) را تبعيد كردند شايد سقز بود كه ايشان را تبعيد كردند، شاهد بودم كه علماء خراسان را دست جمعى گرفتند و به تهران آوردند و به حبس كشيدند، شاهد بودم كه علماء بزرگ اصفهان قيام كردند و بسيارى از علماى بلاد ديگر تبعيت كردند و در قم مجتمع شدند براى مخالفت بااين مرد خائن لكن قدرت با آنها بود و شكستند قدرت اينها را، نگذاشتند به ثمر برسد. من شاهد گرفتارى هايى كه براى قشر روحانى در طول مدت حكومت رضاخان بود، گرفتارى هايى كه حاصل شد من خودم شاهد بودم و شريك بودم در آن گرفتارى ها و شما و ما شاهد خيانت ها و جنايت هاى اين پسر بدتر از پدر بوديم .(247)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (12)
در زمان رضاخان طورى كردند، طورى كردند كه شوفرها مى گفتند كه آخوند را سوار ماشين نمى كردند. يكى از دوستان من از علماى آنوقت مى گفتند كه ( خدا رحمتش كند) من از عراق كه مى خواستم بيايم به قم رفتم ماشين بگيرم شوفرگفت كه ما بنا گذاشتيم دو طايفه را سوار نكنيم يكى فواحش را، يكى آخوندها را. زمان رضا شاه اينطور تبليغ بود يعنى تبليغ نه اينكه آن شوفر چيز را، آن شوفر را به او همچو فهمانده بودند، تبليغات اينطور بود كه فهمانده بودند به اينها، عمال آنها همه جا، در همه جا مشغول تبليغ بودند بر ضد اينها، براى چه ؟ براى اينكه اگر اينها يك رشدى داشتند، اگر اينها در بين جامعه همانطورى كه بايد باشند، باشند، نمى گذارند كه هر طايفه اى بيايد، هر مملكتى بيايد يك گوشه اى اينجا را ببرد. مردك (248) مى گفت كه اگر من نباشم ، ايران تجزيه مى شود، ايران شود ايرانستان . ايشان نيستند و ايران هم همان ايران است ، نه تجزيه شد، نه ايرانستان شد، و دست آنها هم قطع شد.(249)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (13)
اول كه رضاخان آمد آن نقشه اى كه آنوقت بود براى جدا كردن اين قوا از هم ، دانشگاه را از مدارس دينى ، بازار را از اينها هر دو، كشاورزها را از همه ، همه را عليحده ، عليحده . احزاب سياسى زياد درست مى كردند، جبهه هاى مختلف درست مى كردند، همه براى اين بود كه مبادا يك وقت اينها، آنها با هم مجتمع بشوند. آنوقت احساس نكرده بودند، لمس نكرده بودند مطلب را لكن به طور كلى مى دانستند، مى فهميدند اين مطلب را، مى خواستند اين كار بشود.(250)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (14)
در زمان رضاخان (كه اكثر شما يادتان نيست و شايد كمى از شما يادتان باشد ابتداى زمان رضاخان را و من همه اش را يادم هست و از اولى كه آمد تا حالامساء ل را يادم هست ) با دست رضاخان شروع كردند كوبيدن روحانيون ، عمامه ها رابرداشتن و مدرسه ها را جلويش را گرفتن ، لباس ها را تغييردادن باآن شدتى كه انسان شرم مى كند كه چه كردند با اين طايفه و اين هم به اسم اينكه مى خواهيم اصلاح بكنيم ( همين اصلاحاتى كه پسر مى خواست بكند) با اسم اصلاحات ، با اسم اينكه همه ايران يك رنگ باشند، ملت ما كذا باشد، با اين حرف هاى ناروا اين قدرت را هم مى خواستند بشكنند و شكستند در آنوقت و سخت هم شكستند.(251)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (15)
قشر روحانى را سركوب كرد رضاشاه و با بهانه هاى مختلف كه شايد اكثرا يادتان نباشد كه چه بساطى بود.(252)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (16)
من شاهد قضايائى كه در مدرسه فيضيه واقع شد در زمان آن پدر و اين پسر بودم . در زمان پدر آنقدر شدت كردند، آنقدر فشار آوردند بر اين مدرسه فيضيه و همه مدرسه ها و همه مساجد و همه ملت و تمام روحانيت كه روى تاريخ سياه شد . طلاب مدرسه فيضيه قبل از آفتاب بايد از حجره هاى خودشان به باغات شهر پناه ببرند كه وقتى در مدرسه بودند مامورين مى آمدند و آنها را مى بردند و خلع لباس مى كردند . يا به نظام وظيفه يا به نظام اجبارى مى بردند، و آخر شب بر مى گشتند به مدرسه . علماى اسلام در زمان آن پدر آنچنان تحت فشار بودند، علماى درجه اول را از خراسان به حبس كشيدند دستجمعى و از آذربايجان تبعيد بردند علماى طبقه اول را و از اصفهان كه مجتمع شدند در اين قم و از اطراف علماى بلاد آمدند، آنها را هم با فشار درهم شكستند. مدارس ‍ ما را خواستند از آثار اسلام خالى كنند.(253)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (17)
مطالعاتشان به اينجا رسيده است كه ، رسيده بود كه اين ملاها در دهات و قصبات و همه جا هستند و هر وقت بخواهند، اين مردم را ممكن است كه به شورش وا دارند چه بكنند اين نشود؟ دو نقشه مى خواستند پياده كنند. در زمان رضاشاه پياده شد به طور سختى هم پياده شد و بعد از آنكه ديدند آن سختى ها مشكل است و نمى شود، به ترتيب شيطانى يكى اينكه اسلام را در بين توده ها، در بين مردم ، اين را كوچكش كردند، قلم هاى اجير آنها و تبليغات دامنه دارشان راجع به اينكه اين اسلام مال زمان سابق بوده است ، چيزى كه مال هزار و چهار صد سال پيش از اين است ديگر حالا، حتى حالا هم اگر شما ديده باشيد گاهى وقت ها جرات نمى كنند بگويند، اما مى گويند در يك كلمه اى . اين يك راه بود كه اسلام را اصلا از نظر مردم بيندازند ( اسلام كهنه شده است ، ديگر حالا وقت عصر نوينى است ، حالا عصر تجدد است ، حالا عصر موشك است ، در عصر موشك ديگر اسلام نبايد مطرح بشود).(254)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (18)
نويسنده هايى كه از خودشان هستند يا بدتر از خودشان هستند به اين مسائل كمك مى كردند يكى از شعراشان در همان عصر ( مضمون شعرش ‍ را مى گويم ، شعرش هم يادم است ) مى گويد تا آخوند و قجر در اين مملكت هست اين ننگ را كشور دارا به كجا ببرد. اين ننگ اينكه ، ننگ اينكه آخوند در اين مملكت هست كشور دارا اين ننگ را به كجا ببرد آنوقت كه رضاشاه غلبه كرد، شاعر اينها منطقش اين بود كه يك ننگى است ، روحانيون در اينجا ننگ است ، كشور دارا بايد از روحانيون و آن چيزى كه روحانيون مى گويند كه اسلام است ، تا اين هست چطور اين ننگ را ما، يك مجلسى درست كردند در همان زمان آن شخص ( شايد در اواخر زمان ) كه در آن مجلس نمايش غلبه اسلام بر ايران بود كه لشكر عرب آمد و غلبه كرد و- عرض بكنم كه چيز را- ايران را گرفت و آنوقت - چيز هم - عربستان هم جزء اينجا بود. آنجا دستمال ها را در آوردند به گريه ، گريه اينكه اسلام آمد و ايران را اسلامى اش كرد، گريه كردند. در يك مجلس عمومى درست كردند وضع را به طورى كه دستمال ها را در آوردند و به حال ايران گريه كردند كه ايران اسلام آمده است . چه بود؟ براى اين بود كه مردم را از اسلام همچنين بترسانند كه اسلام آمد و بكلى اوضاع را به هم زد. الان كه ما اينجا نشستيم ، من آن طرف بودم ، يك طومار، يك چيزى آمد، تلكسى آمد كه در آن اين بود كه به امر تو ايرانى ها بر ضد كردها قيام كردند. اينطور الان حزب دموكرات در آنجا و آقايان كرد را هم اينها در مهاباد، چون الان ديدند مهاباد از دستشان دارد مى رود و وقتى رفت ديگر تمام شد و انشاء الله همين طورى مى شود، چون ديدند كه ديگر كارشان ديگر به آخر رسيده است به اينجا منتهى شدند كه يك تلكسى بود كه الان من آن طرف خواندم ، با اسم من شروع شده و دنبالش هم عده زيادى از روزنامه ها و اينها رونوشت به همه آنها و همه به اينكه ما كردها، ملت كرد كه با شما يكى هستند، چطور شده است كه حالا همه مردم را شما وادار كرديد همه ايران بر ضد كردها قيام كردند؟ در صورتى كه همه ايران مى دانند كه بر ضد، بر ضد ضد كرد، كردها قيام كرده اند، نه بر ضد كردها، چون ما هميشه داد اين معنا را داريم كه كردها با ما برادر هستند معذلك - به اين - مطلب به اين روشنى را دارند به من تلگراف مى كنند، به مهندس بازرگان تلگراف مى كنند و تلكس مى زنند. وضع اينطورى است كه مى خواهند اينطور نمايش ‍ بدهند، همين اشخاص بودند، همين اشخاصى هستند كه اسلام را به مردم اينطورى نمايش دهند كه اسلام آمده است كه مردم را خواب كند، اسلام آمده است كه طبقه مستضعف را خواب كند تا بزرگ ها اينها را بخورند و اينها صدايشان در نيايد.(255)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (19)
يكى قدرت اسلام را كه از آن مى ترسيدند، يكى قدرت خدمه اسلام را كه عبارت از روحانيون ، اينها را مى خواستند بگيرند و شدت هم كردند و گرفتند، در زمان رضاشاه سركوبى كردند سخت به حيث كه خود مردم هم بر ضد روحانيت ، طبقات زيادى از آنها بر ضد روحانيت حرف زدند و گفتند و شنيدند و بعد كه ديدند با زور مشكل است بعد با حيله وارد شدند، با حيله و با تبليغات سوء و با اينطور چيزها وارد شدند.(256)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (20)
رضاخان كه آمد تمام نظرش به اين بود كه اين قدرت آخوند را بشكند، تمام نظرش اين بود لكن مامور بود لكن مامور معذور نه ، مامورى بود كه معذور هم نبود. تمام قوايش را صرف اين كرد كه اين لباس را از تن اينها بيرون بياورد. ما در آن مدرسه دارالشفا، من حجره آنجا داشتم ، در آن بحبوحه فشار به ملت ، فشار به روحانيت ، در آنجا ما يك حجره اى داشتيم ، رفقاى ما در مواقعى كه از كارهاشان فارغ مى شدند آنجا مى آمدند مجتمع مى شدند، يك روز يك نفر كارآگاه آمد در حجره و بعد آمد توى حجره نشست گفت كه بنابراين است كه در تمام ايران شش نفر معمم باشد خوب بنايى بود كه از اين عمامه ها اينها مى ترسيدند، چرا؟ براى اينكه اين عمامه ها توى مردم به عنوان نايب پيغمبر ما جاى تو خالى است (257) بودند، مردم از اينها حرف مى شنيدند، از اين مسجدها مى ترسيدند. اخيرا براى هر مسجد يك سرهنگ يك سرهنگ باز نشسته گذاشته بودند مامور مسجد، براى اينكه از اين مساجد مى ترسيدند. آنها كوشش كردند كه اين لباس را از تن روحانيت بيرون بياورند و روحانيت را خلع كنند از آن پستى كه دارند.(258)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (21)
ملت ما را اين مجالس حفظ كرده بيخود نبود كه رضاخان ، مامورين ساواك رضاخان ، تمام مجالس عزا را قدغن كردند، اين همين طورى نبود رضاخان همچو نبود كه اصل مخالف با اين مسائل بشود رضاخان مامور بود، مامور بود به اينكه آنهائى كه كارشناس بودند، آنهائى كه ملتفت بودند مسائل را، دشمن هاى ما كه مطالعه كرده بودند در حال ملت ها و مطالعه كرده بودند در حال ملت شيعه ، مى ديدند آنها كه تا اين مجالس هست و تا اين نوحه سرائى هاى بر مظلوم هست و تا آن افشاگرى ظالم هست ، نمى توانند برسند به مقاصد خودشان زمان رضاخان قدغن كردند به طورى كه تمام مجالس در ايران قدغن شد، كارهاى خودشان را انجام دادند، دست اهل منبر را، دست علما را بستند و نگذاشتند كه اينها تبليغات خودشان را بكنند و آنها تبليغات را از آن طرف شروع كردند و ما را به عقب راندند و تمام مخازن ما را به چپاول بردند.(259)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (22)
زمان رضاشاه به اسلام حمله كردند و به روحانيت حمله كردند، آن كردند، آن كردند كه كسانى اگر يادشان باشد ديدند، كسانى كه نديدند در تاريخ بعدها ببينند، چون تاريخ هم نمى توانست بنويسد، بعدها شايد بيايد در تاريخ و در زمان ما هم با فرم ديگر، اساس اين بود كه اسلام را ببرند، تاريخ اسلام را به اسم اينكه ما خودمان يك كذائى هستيم ، تاريخ اسلام را مى خواست از بين ببرد، موفق نشد، همه چيز را اينها مى خواستند از بين ببرند موفق نشدند. همه چيز را اينها مى خواستند از بين ببرند، اسلام را ضعيفش كنند و مردم را از آنهائى كه كار براى اسلام مى كردند يا كارشناس اسلام بودند جدا كنند، به اسم اينكه اينها مرتجع هستند .(260)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (23)
همان نقشه زمان رضاخان الان شروع شده است . آنوقت هم يكى يكى آمدند، كم كم ، كم كم آمدند وارد شدند، شعر، ايشان شروع كرد شعر گفتن : تا آخوند و قجر هست در اين مملكت ، اين كشور دارا به جائى نمى رسد شاعرشان اينطور مى گفت . حالا من شعرش را نمى خواهم بخوانم . مقالاتى كه مى نوشتند مقالاتى بود كه به ضد روحانيت بود و آنوقت با كمال وقاحت مى نوشتند و تبليغات مى كردند، همه گروه ها را وادار كرده بودند كه به ضد اين طايفه انجام وظايف خودشان را بدهند يعنى وظايف انگليس ها را آنوقت . اصلا رضاخان را آورده بودند براى اينكه اين را تشخيص داده بودند كه يك آدم قلدرى است و اول هم يك نفر روزنامه نويس را، سيد ضياء(261) را همراهش آوردند و بعد هم او را بيرونش كردند و خود اين را گذاشتند كه يك آدم قلدرى است مى تواند كارها را انجام بدهد. اولا سواد ندارد، چيزهاى سياسى را نمى داند و ثانيا آدم قلدرى است هر كارى به او بگويند مى كند اين در آنوقت اين نقشه اى كه آنها كشيده بودند و احتياط اين بود كه مبادا آخوندها يك كارى بكنند.(262)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (24)
بعد ماموريت هائى (در خلال همه اينها همه را گاهى با هم مى شد) شروع كرد مخالفت با روحانيون به اسم اينكه مى خواهم تصفيه بكنم و اين سنگر بزرگ اسلامى را كه يك خدمتگزارانى به ايران بودند و به اسلام بودند، بدون اينكه بر بودجه دولت يك شاهى تحميل بشوند... لكن خدمت هاشان ، يكى از بزرگترين خدمت هاى آنها اين بود كه تربيت مى كردند مردم را و شما اگر چنانچه در پرونده هائى كه در دادگسترى و غير دادگسترى هست و بوده ، مى بينيد كه از آنهائى كه تحت تربيت روحانيون بودند پرونده جنايتى نمى بينيد . براى آرامش كشور اينها يك عامل موثر بودند و براى هدايت مردم به راه صحيح و اخلاق و اعمال صحيح يك راهنماهاى مهمى بودند، من آنچه كه در بسيارى از صحبت هايم از روحانيون بحث مى كنم نه اين است كه من هر كه معمم است از او پشتيبانى مى كنم ( اى بسا خرقه كه مستوجب آتش باشد) لكن وقتى كه ما در سابق ديديم كه جزء برنامه انگليس ها كه رضاخان را آورده بودند( شايد در راس برنامه هم بود) اين بود كه بايد اين طايفه از بين بروند. با تمام قوا، از تبليغات مجلات و روزنامه ها و گويندگان و اينها گرفته تا هر جا كه روشنفكرى و روشن ، عرض بكنم كه روشن نمافكرى بودند، بر ضد روحانيت بسيج شدند. كم كم آن صورت دومش را نشان داد، آن وجهه دومش . را كم كم نشان داد در زمان اين شخص نالايق كه مملكت ما را به تباهى كشاند به پيغمبر اكرم در روزنامه سب كردند، در روزنامه به پيغمبر سب كردند و به مرئى و منظر اين دولت بود و آن دولتمردان . مجلس درست كردند و در آنجا از پيروزى اسلام به كفر انتقاد كردند و اين روشنفكرها دستمال ها را در آوردند و گريه كردند كه اسلام بر شاه ايران ، شاه آنوقت ايران غلبه كرده است . شعر، ايشان شعر گفتند، نويسندگانشان نوشتند، گويندگانشان گفتند. ما از اينكه انگلستان اينقدر اصرار داشت بر اينكه اين طايفه را از بين ببرد مى فهميم كه از اين طايفه اينها رنج مى بردند و بايد اينها سركوب بشوند.(263)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (25)
در آنوقت يكى از حرف ها كه هى رايج بود مى گفتند: ملت گريه ، براى اينكه مجالس روضه را از دستشان بگيرند. اينكه همه مجالس روضه را آنوقت تعطيل كردند، آن هم به دست كسى كه خودش در مجالس روضه مى رفت و آن بازى ها را در مى آورد، قضيه مجلس روضه بود يااز مجلس ‍ روضه آنها يك چيز ديگر مى فهميدند و آن را مى خواستند از بين ببرند؟(264)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (26)
ما از اين مخالفت هائى كه شد در زمان رضا خان و شك نداريم كه به دستور بوده ، خود او خيلى معلوم نبود كه اگر دستور ندهند، اين حرف ها را بزند، از اين مخالفت هائى كه شد بايد عبرت بگيريم ، ببينيم با مجالس ‍ روضه مخالف بودند، معلوم مى شود كه مجالس روضه با آنها مخالف است . باروحانيت مخالف بودند، ببينيم كه روحانيت براى آنها مضر است . با دانشگاه مخالف بودند ببينيم كه دانشگاه با آنها مخالف است . بودن يك دانشگاه صحيح با آنها مخالف است ، بله ، آنها دانشگاهى كه به دست خودشان درست بشود و همه چيزش را هم خودشان درست بكنندو جوان هائى كه از دانشگاه بيرون بيايد همه براى خودشان عمل بكنند، با آن مخالف نيستند، اما امروز با دانشگاه مخالفند.(265)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (26)
من شاهد بودم در زمان رضاخان و شايد هيچ يك از شماها يادتان نباشد من يادم است آن مسائل يعنى از اولى كه آمد و كودتا كرد تا حالا همه مسائل را من شاهد بودم تبليغاتى كه اينها كردند در ملت تاثير كرده بود با اينكه مى ديدند كه اينها چه جنايتى مى كنند ولى تبليغاتشان قوى بود و در بعضى از قشرهاى ملت هم تاثير كرد.(266)
تبليغات عليه اسلام و روحانيت (27)
جديت كردند با دست عمال خودشان ، با روزنامه نويس ها، با همه بوق هاى تبليغاتى كه اين جمعيت را از مردم جدا كنند و يك وقت همه عمامه ها را بايد بردارند، عمامه ها را برداشتند، طلبه ها نمى توانستند در خيابان ها بروند، در زمان رضاخان اينطور بود، بعد هى هر چه گذشت ، ديدند نه نمى شود، اين جمعيت به اينطور از بين نمى رود، با زور و فشار، حبس و تبعيد و امثال ذلك لكن خوب ، جنبه هائى كه جنبه هاى سياسى بود و جنبه هائى بود كه مردم را از اينها دلسرد كنند، اينها را از مردم جدا كنند، امثال اينها، همه اينها را آن روزى كه اينها نديده بودند باز مطلب را آنطور با جديت دنبالش بودند.(267) تبليغات عليه اسلام و روحانيت (28)
به روحانيون كه مبدا امور مردم بودند و مرجع مردم بودند، هر كدامشان در يك ده و يا در يك شهر يا در يك استان نفوذ داشتند و مى توانستند يك وقت مردم را بسيج كنند، روحانيون را آنقدر تضعيف كرد، آنقدر با تبليغات اينها را تضعيف كرد كه شوفرها اينها را سوار نمى كردند. يكى از دوستان من خدا رحمتش كند، گفت من اراك بودم مى خواستم بيايم قم ، رفتم كه اتومبيلى را اجاره كنم براى آمدن ، آن شخص گفت كه ما قرار داده ايم با خودمان ( آن شوفر گفت ) كه دو طايفه را سوار اتومبيل نكنيم . يكى فواحش را و يكى آخوندها را، اينطور تحقير كردند. اين تحقير نه اينكه يك مطلبى بود كه من باب اتفاق رضاخان مى خواست اين كار را بكند، اين نقشه اى بود كه روحانى از باب اينكه مى توانست يك وقت يك كشورى را به هم بزند يا يك ناحيه اى را بسيج كند، اين قدرت بايد گرفته بشود، اين قدرت را كوشش كردند و گرفتند، يعنى روحانيون را منزوى كردند و از هر جا هم كه يك صدائى از آنها بلند مى شد و يك قيامى كردند، آن را خفه مى كردند. از مشهد بود، علماى مشهد يك وقت قيام كردند، گرفتند همه را مثل مرحوم آقازاده اى (268) كه آنوقت آنقدر قدرت داشت ، او را هم گرفتند و مرحوم آقا مير يونس (269) آنوقت در مشهد بودند وعده زيادى از علما را گرفتند و آوردند در تهران و مرحوم آقازاده را با يك شبكلاه از توى خيابان مى بردند به دادگاه براى محاكمه . يك نفرى كه در خراسان آنقدر قدرت داشت اينقدر او را تحت سلطه آوردند و اين يك مساله اى نبود كه رضاخان با آقازاده مخالف باشد، نه ، مساله اساسى بود كه بايد آخوند نباشد.(270)