امدادهاي غيبي در زندگي بشر - صفحه : 59

هم روشن می‏شود ، شما كه در اينجا نشسته‏ايد يك نقطه معين و يك مقدار معين از فضا را اشغال كرده‏ايد و در نقطه ديگر و جای ديگر نيستيد ، و اگر بخواهيد در نقطه ديگر در روی صندلی ديگر بنشينيد ، ناچار بايد اين نقطه‏ را رها كنيد و با حركت ، خود را به نقطه ديگر منتقل نمائيد ، يعنی‏ نمی‏توانيد در عين اينكه در اين نقطه هستيد در آن نقطه باشيد ، شما از نظر مكان محدود به مكان خاصی هستيد . همينطور است از لحاظ زمان ، ما در اين زمان هستيم و در زمانهای پيش‏ نبوده‏ايم همچنان كه در زمان‏های بعد نخواهيم بود . حالا اگر موجودی از نظر مكانی و زمانی نامحدود باشد بمعنی اينست كه هيچ‏ مكانی و هيچ زمانی از او خالی نيست و در همه زمانها و همه مكانها هست ، بلكه محيط بر مكان و زمان است . و در اين وقت است كه حواس ما از درك‏ چنين موجودی عاجز و ناتوان است . و ما به اين دليل يك شيئی خاص را می‏بينيم كه محدود است و در جهت معين قرار دارد ، قابل اشاره است ، و شكل دارد . اگر نامحدود باشد و شكل و جهت نداشته باشد قهرا نخواهيم‏ توانست او را ديد . ما يك آواز را به اين دليل می‏شنويم كه گاهی هست و گاهی نيست ، اگر يك آواز ممتد و يك نواخت هميشه با پرده گوش ما سر و كار داشته باشد هرگز او را نخواهيم شنيد . غزالی می‏گويد ما از آن جهت نور را می‏شناسيم‏ كه گاهی هست و گاهی نيست ، در يك جا هست و يك جا نيست ، اگر وضع‏ نور چنين می‏بود كه