امدادهاي غيبي در زندگي بشر - صفحه : 20

از اينها فرزند اويند ؟ نه ، اينها بر خلاف خواسته طبيعی بشر است ، لهذا دنيا ديگر زير بار اين حرف نرفت ، اين حرف مسكوت ماند ، يكبار در دو هزار و سيصد سال‏ پيش افلاطون اين پيشنهاد را كرد منتها برای يك طبقه نه عموم طبقات ( طبقه حاكمان فيلسوف و فيلسوفان حاكم ) و آنرا تنها راه جلوگيری از سوء استفاده‏ها تشخيص داده بود ، اما بعد خود افلاطون از اين پيشنهاد خود پشيمان شد ، بعد در قرن نوزدهم و اوائل قرن بيستم دوباره اين پيشنهاد شد و اين بار نيز بشر آنرا قبول نكرد ، چرا ؟ چون بر خلاف طبيعت است . حكما قاعده‏ای دارند ، می‏گويند " القسر لا يدوم " يعنی يك امر غير طبيعی دوام پيدا نمی‏كند ، هر جريانی كه غير طبيعی باشد باقی نمی‏ماند و تنها جريانی كه طبيعی باشد قابل دوام است . مفهوم مخالف اين سخن اينست‏ كه جريان‏های طبيعی قابل دوام است ، امكان بقاء دارد ، ولی جريان‏های غير طبيعی امكان دوام ندارد . عليهذا اگر دين بخواهد در اين دنيا باقی بماند بايد دارای يكی از اين‏ دو خاصيتی كه عرض كردم بوده باشد يا بايد در نهاد بشر جای داشته باشد ، در ژرفنای فطرت جا داشته باشد ، يعنی خود در درون بشر بصورت يك‏ خواسته‏ای باشد كه البته در آن صورت تا بشر در دنياست باقی خواهد بود و يا لااقل اگر خودش خواسته طبيعی بشر نيست ، بايد وسيله باشد ، بايد تأمين كننده خواسته يا خواسته‏های ديگر بشر باشد اما اين هم بتنهائی كافی‏ نيست ، بايد آن چنان وسيله تأمين كننده‏ای باشد كه چيز